Topvervalsingen

Hoe grote musea zich vergisten en vervalsingen aankochten

Dit exposé betreft belangrijke kunstvoorwerpen, die tussen 1850 en 1945 door belangrijke musea zoals het Louvre, British Museum, Rijksmuseum werden aangekocht. Nadien bleken het vervalsingen te zijn. De vergissingen werden dus begaan door ervaren experts en gereputeerde museumcuratoren en niet door amateurs. Gewoonlijk worden vervalsingen, na ontdekking van de vervalsing, onmiddellijk weggenomen, verstopt en verwaarloosd. Toch kunnen ze ons heel wat vertellen over het tijdperk waarin ze gemaakt zijn, de mode van kunstvoorwerpen, de geschiedenis van de technieken van screening en detectie en over de drijfveer van maker, verkoper en koper.

Tevens worden drie meestervervalsers besproken. Tussen 1937 en 1943 fopte Han van Meegeren het ganse Nederlandse artistieke establishment met valse Vermeers. Tussen 1961-1966 bedotte Fernand Legros grote Amerikaanse verzamelaars met valse fauvisten dankzij een ingenieus systeem van authentificatie via de U.S.A. douane. En tenslotte brachten Wolfgang en Helène Beltracci tussen 2000 en 2008 vele valse Duitse expressionistische werken op de markt met sluwe listen omtrent de herkomst.

Neem contact op voor meer informatie over deze voordracht.